Kum
Saati

Zamanın bir yüzde nasıl biriktiğine dair kişisel bir seri: tek ışık, siyah fon, uzun sohbetler. On iki kişi, günün on iki saati.

01Problem

Portrede acele, yüzü maskeler: insanlar kameraya baktıkları ilk yarım saatte poz verir, sonra unutur. Serinin derdi o unutma ânıydı.

Her oturum bir saat dilimine adandı; ışık o saatin rengine göre kuruldu ve oturum boyunca hiç değişmedi. Değişen tek şey yüzdü.

Baskılar mat baryum kâğıda yapıldı. Sergide her portrenin karşısına bir sandalye kondu — bakışmanın süresini izleyici belirledi.

“Bakmaktan çok beklemeyi fotoğraflamış.”Sergi defterinden, isimsiz